۱۰۰ میلیون تومان برای هر نماینده مجلس !

باورش سخت است اما راست است. بخصوص که “حسن کامران” نماینده اصولگرای مجلس هفتم و هشتم و البته مجلس های پیش از آن است که روز گذشته به خبرگزاری فارس گفته است مجلس به هر یک از نمایندگان ۱۰۰ میلیون تومان پول داده است.
حسن کامران گفته است که “هر نماینده ۸۰ میلیون بابت اجاره [نه خرید مسکن] دریافت کرده که ۵۰ میلیون تومان آن بلاعوض و سی میلیون تومان نیز به صورت قرض الحسنه به نمایندگان پرداخت شده است”. به اطلاع می رسانم که قرض الحسنه یعنی بدون یا با حداقل سود. همچنین علاوه بر هشتاد میلیون ، هر نماینده مبلغ ۲۰ میلیون تومان بابت خرید یک دستگاه ماشین دریافت کرده است.
هر چند به آقای کامران بخاطر نوع تفکراتش که گاه از موتلفه اسلامی هم ده ، بیست درجه آنطرف تر است ، انتقادات زیادی مطرح است اما این حس او و اعتراضش به “اصراف” قابل ستایش است. بد نیست به یاد بیاورید که او اولین نماینده مجلس بود که در مورد موکت های مجلس هفتم اعتراضاتی را بیان کرد. آن روزها همزمان با روی کارآمدن مجلس هفتم ، نمایندگان این مجلس خیلی خود را اصولگرا می دانستند با این حال وقتی مبلغ گزافی برای موکت های مجلس که قبلا نصب شده بود اما بعد چون رنگش را نپسندیده بودند ، عوض شد ، پرداخت شد ، تنها چند نفر به این نمایندگان مجلس مورد تایید “آقا امام زمان” اعتراض کرد که یکی از آنها همین حسن کامران بود. به هر حال آن مجلس که ادعای از جنس مردم بودن داشت آنگونه بریز و بپاش داشت چه برسد به این مجلس که آقای لاریجانی در راس آن به نوعی به تکنوکراسی اسلامی (بخوانیدهمان ریخت و پاش) اعتقاد دارد و عملکردش در صدا و سیما نشانه آن است.
این خرج کردن ها در مجلس دیگر عادی شده است. یادم هست همزمان با انتخابات مجلس ششم ، انتخابات مجلس در رشت به دور دوم رسیده بود و دو کاندیدا در حالی برای ورود به مجلس رقابت می کردند که فرد پیروز ، ۷۵ میلیون تومان هزینه تبلیغات و حواشی انتخابات کرده بود. سوال من همان مقطع این بود. حقوق نمایندگان یک میلیون و دویست هزار تومان بود که بخش اعظم این حقوق (چهارصد هزار تومان) هزینه دفتر ، محافظ و راننده و غیره بود. من از آن نماینده که اتفاقا به حزب مشارکت تعلق داشت پرسیده بودم اگر هر ماه یک میلیون حقوق مجلس را پس انداز کند ، پس از چهار سال او تنها ۵۷ میلیون ششصد هزار تومان

(۵۷/۶۰۰/۰۰۰ = تعداد ماه های چهارسال ۴۸ x 1.200.000)

درآمد دارد. یعنی او حاضر شده ۷۵ میلیون خرج کند که بعد پولش را ماه به ماه و آن هم نه به طور کامل دریافت کند؟
گویا قصه این معادله نا برابر ، همچنان ادامه دارد….

—————

پی نوشت یک - متن کامل گفتگوی حسن کامران با فارس را اینجا بخوانید.

پی نوشت دو - امروز برای روز آنلاین گزارشی در مورد تلاش برای “وزراتخانه کردن امر به معروف” نوشته ام که از دستش ندهید.

پی نوشت سه - این هم یک نقل قول از چهره سیاست در قرن گذشته (البته از نظر من و شاید دیگران):

می گویند  روزی چرچیل داشت از  کوچه  ای باریک که فقط امکان عبور یک نفر را داشت ، عبور می کرد که یکی از رقبای سیاسی زخم خورده اش به او می رسد… بعد از اینکه کمی در چشم هم نگاه می کنند… رقیب او می گوید من هیچوقت خودم رو کج نمی کنم تا یه آدم احمق از کنار من عبور کنه”… چرچیل در حالیکه خودش را کج می کرده می گوید:”ولی من این کار رو می کنم”.

بدون دیدگاه | ارسال شده با موضوع » سیاست